Tag: Լուսինե Հովհաննիսյան

10 Հունվարի, 2021
Chez moi

Chez moi

Դու հեռանում ես տնից, որ քեզ փրկես ու հետ գաս՝ վստահ լինելով, որ տունը կմնա։ Քեզ փրկում ես, տունը՝ չէ։ Ավելի ճիշտ՝ քեզ տան մեջ չես փրկում, այլ տնից դուրս. chez moi-ն չի փրկվում։ Դու արդեն որտեղ էլ ապրես՝ chez moi չէ։ Մենակ մնացած տներում թշնամու զինվորներ են։ Մենակ մնացած տները սպանել, տանջամահ անել չի լինում։ Մենակ մնացած տները հետևում են անթրաշ զինվորների խրախճանքին:

1 Փետրվարի, 2020

Մարդիկ մնում են նույնը

EVN Report-ի փոդքասթում խմբագիր Ռուբինա Մարկոսեանը լրագրող, հրապարակագիր Լուսինե Հովհաննիսյանի հետ զրուցում է 1988-ի Ղարաբաղյան շարժման, հասարակության փոփոխության, ամբոխի և ընդվզման գաղափարների, ինչպես նաև երկրում մշակութային հեղափոխության անհրաժեշտության մասին։

6 Ապրիլի, 2018
Սումգայիթում հիմա խաղաղության աղավնու արձան կա

Սումգայիթում հիմա խաղաղության աղավնու արձան կա

Որոշում կայացնել երբեք չօգտագործել ցեղասպանություն բառը եւ կրկին դեմ առ դեմ կանգնել եղելությանը նոր համատեքստում: Գրող Լուսինե Հովհաննիսյանը անսպասելիորեն բացահայտում է ընդհանուր, բայց ակնհայտ կապ երբ կրկին ու կրկին կարթում է Սումգայիթյան զոհերի կենսագրություններն: "Զոհվածների ցանկի վերջում նշված է՝ «կրծքի երեխա», անունն անհայտ է: Նա հիմա երեսուն տարեկան կլիներ..." գրում է հեղինակը:

23 Մարտի, 2018
Ձեռքից ձեռք անցած մի երկիր. Զրույց մեր և մեր մասին

Ձեռքից ձեռք անցած մի երկիր. Զրույց մեր և մեր մասին

Երեսուն տարի անց, Ղարաբաղյան շարժման ակտիվ մասնակից, լրագրող Լուսինե Հովհաննիսյանը զրուցում է բարիկադների հակառակ կողմում գտնվող մի մարդու հետ, ով հետեւում էր ժամանակի զարգացումներին որպես ցուցարարների շարքերը ներխուժած Երևանի քաղկոմի կազմբաժնի հրահնգիչ:

19 Փետրվարի, 2018
Իմ «ղարաբաղյան շարժումը»

Իմ «ղարաբաղյան շարժումը»

Լրագրող Լուսինե Հովհաննիսյանը պատմում է իր հուշերը որպես համալսարանական ուսանող եւ Ղարաբաղյան շարժման առաջին իսկ օրերի մասնակից: Նա գրում է. «Մենք եղանք գեղեցիկ ու սիրահարվող՝ բարիկադների վրա վերջին օրն ապրող տղաների ու աղջիկների նման, ու երգեցինք խրոխտ երգեր Երևանի փողոցներում»: