Հայաստանում բնապահպանական առաջնահերթությունները հաճախ անտեսում են անողնաշարավորներին՝ չնայած դրանց կենսական դերին։ Անահիտ Ղազախեցյանն անդրադառնում է պատճառներին՝ հասարակական կարծրատիպերից մինչև կենսամիջավայրերի կորուստ, և կոչ է անում ստեղծել նոր պատումներ, որոնք արժևորում են էկոհամակարգերը պահպանող այդ «չսիրված» տեսակներին։