ԵՎ այլն

Պահպանե՞լ կինոժառանգությունը, թե՞ կորցնել

Արտավազդ Փելեշյանի ֆիլմերի իրավունքների փոխանցումը գերմանական ընկերությանը նոր հեռանկարներ է բացում՝ վերականգնման, որակի և համաշխարհային տարածման առումով։ Սակայն գործարքը վեր է հանում նաև մեկ այլ՝ ավելի խորքային խնդիր. արդյոք Հայաստանն ունի բավարար կարողություն և համապատասխան քաղաքականություն իր մշակութային արժեքները պահպանելու և տնօրինելու համար։
I Have a Vision: Let the River Unite

Տեսլական ունեմ․ թող գետը միավորի

Այս անդրադարձում արվեստի պատմաբան և համադրող Նայիրի Խաչատուրեանն Արաքս գետը պատկերացնում է ոչ թե որպես սահման, այլ որպես կամուրջ՝ աշխարհի առաջին երկազգ՝ հայ-իրանական արվեստի հաստատության հիմք, որտեղ մշակույթը, բնապահպանությունն ու համագործակցությունը միահյուսվում են՝ համատեղ ապագա կերտելու համար։

Գեմաֆին Գասպարյան. սևագրեր պարտության մասին

Գեմաֆին Գասպարյանի «Պարտության պատմություն» գիրքը ոչ միայն պատերազմի մասին է, այլ՝ հատկապես պարտության և հոգեկան խեղման, ինքնության և ենթակայության ջնջման, գրում է Վարդան Ջալոյանը՝ անդրադառնալով գրքին, պատերազմի խոսույթներին ու պոեզիայում դրանց վերարտադրմանը։

Women, Peace, Art: Breaking or Reinforcing Stereotypes?

«Կանայք, խաղաղություն, արվեստ». կարծրատիպերի հաղթահարո՞ւմ, թե՞ վերարտադրում

Խաղաղության թեմայով անցկացված ցուցահանդեսին անդրադարձող հոդվածում Մարգարիտա Ղազարյանը բարձրացրել է համակարգային խնդիրներ, որոնք առկա են քաղաքական արվեստի ու կին արվեստագետների փոխառնչություններում՝ հայաստանյան իրականության դիրքերից։

Կասկադի տակ

Կասկադի տակ

«Հայաստան» համալիրը՝ Կասկադը, անցյալից, թեկուզ ոչ հեռու անցյալից ժառանգված հուշարձան է՝ արվեստի գործ, որը կարիք ունի ամբողջացման, պահպանման և խնամքի, գրում է Միսակ Խոստիկյանը։

Sona Karapoghosyan, Stereotypical Armenians and Armenian Stereotypes in Film

Կարծրատիպային հայեր ու հայկական կարծրատիպեր

Ժամանակն է ըմբռնել համաշխարհային կինոյի և հեռուստատեսության հայկականության կոպիտ արտացոլաքները ոչ թե որպես «մեծ եղբայրների» ցուցաբերած թեթև փաղաքշանք, այլ որպես լուրջ քաղաքական խնդիր, որն ուղղակիորեն ազդում է հայերի, Հայաստանի ու մեր մշակույթի շուրջ գիտակցությունների կազմավորման վրա, գրում է Սոնա Կարապողոսյանը։

Salome of Our Days: From Misogyny to a Woman-Centric Narrative

Մեր օրերի Սալոմեն. կնատյացությունից կնակենտրոն պատում

«Ոսկե ծիրան» միջազգային կինոփառատոնը բացած Ատոմ Էգոյանի «Յոթ քող»-ը ֆիլմը Սալոմեի պատմության նոր մեկնաբանությունն է՝ արդիականացված ու համապատասխանեցված ժամանակակից հասարակական ու մշակութային իրողություններին, գրում է Սոնա Կարապողոսյանը։

From Heritage to Hype

Ժառանգությունից՝ «հայփ»

Անդրադարձ, որը կոչ է անում երկխոսություն սկսել Հայաստանի մշակութային փառատոների համադրման և մշակութային ժառանգության վայրերի ու հանրության հետ փոխազդեցության հայեցակարգային որոշ մտահոգությունների շուրջ:

Դպրոցական դասագիրքը և ստալինիզմի ուրվականը

Դպրոցական դասագիրքը և ստալինիզմի ուրվականը

Ստալինի մահվանից հետո շատ ոլորտներ կրել են ապաստալինականացման, ապատոտալիտարիզացման բարերար ազդեցությունը, բացի երկու փոխկապակցված ոլորտից. պատմագիտությունը և Ստալինի ազգերի տեսությունը, որը վերանայելու բոլոր փորձերը խորհրդային և հետխորհրդային տարիներին տապալվեցին, գրում է Վարդան Ջալոյանը՝ անդրադառնալով պատմության նոր դասագրքի թնջուկին։

Two Films From One Fountain

Երկու կինո՝ մեկ աղբյուրից

Մկրտիչ Արմենի «Հեղնար աղբյուր»-ը ստեղծագործության գրեթե զուգահեռ երկու տարբեր էկրանավորումները բացառիկ հնարավորություն են ստեղծում խորհրդահայ և սփյուռքահայ հայացքների ուսումնասիրման, ազգային գրականության մեկնաբանման հարցում երկու հակադիր մոտեցումների համեմատման համար։

Page 1 of 5 1 2 3 4 5