Բայց և սակայն, այնուամենայնիվ․․․ Վերջին երկու տարիներին Հայաստանի ժամանակակից արվեստը ներկայացվել է Ֆրանսիայի, Գերմանիայի, ԱՄՆ-ի և այլ երկրների խոշոր կենտրոններում։ Այս աննախադեպ միջազգային տեսանելիությունը կառուցողական քաղաքականություն գործարկելու շառժառիթ է։ Միաժամանակ, այս հագեցած մշակութային «արտահանումները» ի հայտ են բերում մի շարք խնդիրներ. ինչպե՞ս ինքնաներկայացնել հայության ներկա իրավիճակը, պե՞տք է արդյոք մշակել միասնական ռազմավարություն և ո՞վ ընդհանրապես ունի իրավունք ներկայացնելու «հայկական» օրակարգը միջազգային մշակույթի ականապատ խաղադաշտում։ Այս և այլ հարցերի շուրջ Վիգեն Գալստյանը զրուցում է համադրող, «Ահա կոլեկտիվի» տնօրեն Նաիրի Խաչատուրեանի հետ։

Հայաստանի տեխնոլոգիական համայնքին մեկ հարկի տակ համախմբող «ԴիջիԹեք»-ի այս տարվա հագեցած միջոցառումներին ու հնարավորություններին անդրադարձող հոդվածի ՁայնաԳիրը:

Բազմաբևեռության ձգտող աշխարհում Հայաստանի արտաքին քաղաքականության վերադասավորմանն անդրադարձող հոդվածի ՁայնաԳիրը։

Հայաստանի դատական համակարգի անկախությանը, դրա չափման տարբերակներին ու հասարակական ընկալումներին անդրադարձող հոդվածի ՁայնաԳիրը։

Հայաստանում աննախադեպ աճ գրանցած առցանց խաղերի ոլորտին, երիտասարդ մասնագետների համար ստեղծված հնարավորություններին ու աշխատաշուկայի վրա ազդեցությանն անդրադարձող հոդվածի ՁայնաԳիրը։

Տեխնոլոգիական դիվանագիտություն կոչվող նոր երևույթը, դրա զարգացումն ու կարևորությունն ուսումնասիրող հոդվածի ՁայնաԳիրը։

Արվեստի պատմաբան և համադրող Նայիրի Խաչատուրեանի՝ Արաքսի ափին հայ-իրանական արվեստի հաստատության ձևաչափի տեսլականի ՁայնաԳիրը։

Հայաստանի ձեռնարկությունների թվային քաղաքականությանը, խզվածքին ու անհրաժեշտ քաղաքականությանն անդրադարձող հոդվածի ՁայնաԳիրը։

Հայաստանում 500 միլիոն ԱՄՆ դոլար արժողությամբ «արհեստական բանականության գործարան» կառուցելու ներդրումային նախագիծ կիրականացվի «ՆՎԻԴԻԱ»-ի, «Ֆայրբրդ»-ի և Հայաստանի կառավարության նախաձեռնությամբ։ Անի Թորոյանը ներկայացնում է, թե ինչ ազդեցություն կարող է ունենալ այդ կենտրոնը երկրի տեխնոլոգիական էկոհամակարգի, էներգետիկ ենթակառուցվածքների զարգացման և Հայաստանի՝ ԱԲ նորարարությունների տարածաշրջանային հանգույց դառնալու գործընթացում։

Հունաստանի և Մակեդոնիայի Նախկին Հարավսլավական Հանրապետության միջև տասնամյակներ տևած վեճը լուծվեց Պրեսպայի համաձայնագրով, որը պահանջում էր սահմանադրական հոդվածների և նախաբանի փոփոխություններ։ Ադրբեջանը ևս Հայաստանից պահանջում է սահմանադրական փոփոխություններ, սակայն արդյոք հնարավոր է հարցը լուծել Պրեսպայի օրինակով՝ մեկնաբանում է Ջորջ Մենեշեանը։